Andy Stevens

In de Verenigde Staten is de regularisatie van mensen zonder papieren een heet hangijzer, en een van de speerpunten van president Obama’s tweede ambtstermijn. Enkele senatoren hebben een wetsvoorstel ingediend dat de manieren om Amerikaans staatsburger te kunnen worden drastisch verandert. 

Voor wie al sinds 2012 illegaal in de VS verblijft, zijn er volgens het nieuwe voorstel enkele regularisatietrajecten die kunnen gevolgd worden om alsnog een volbloed Amerikaans burger te kunnen worden. En zakensite Quartz geeft die mooi weer in een eenvoudige flowchart. 

Een tipje van de sluier: de snelste manier om te regulariseren - voor wie jonger was dan 16 toen hij/zij het land binnenkwam in 2012, geen strafblad heeft en geen potentiële terrorist is - duurt minstens vijf jaar.

Het praktisch inrichten van kleine woonruimtes is een kunst op zich. Maar wie kan een kleine oppervlakte beter optimaal benutten dan iemand die in de gevangenis zit? Dat dachten ook enkele Italiaanse designers, die samen met gedetineerden de Freedom Room uitwerkten.

In zo’n ‘woonmodule’ van vier op drie meter is het cruciaal dat alles flexibel en multifunctioneel is. Niets is wat het lijkt, en een bed kan bijvoorbeeld ook een kast zijn, of een tafel een fitnesstoestel. De ontwerpers hopen met dit concept aan te tonen dat kleine woonruimtes ook innovatief en goedkoop kunnen zijn, en hopen dat de Freedom Room niet enkel model zal staan voor gevangeniscellen, maar ook voor sociale woningen en jeugdherbergen.

Aan de finish van de marathon in Boston stonden honderden mensen met camera’s. Iedereen was er bezig met foto’s maken en filmpjes opnemen. Twitter is een uitstekend medium om beelden te publiceren. En toch zijn er maar weinig beelden van het grote publiek die de voorpagina’s haalden. 

De nood aan professionals en fotojournalisten is groter dan ooit, in deze tijden waarin de nieuwsindustrie verregaand gedeprofessionaliseerd wordt, argumenteert Alex Garcia van de Chicago Tribune. En hij haalt er meteen vijf goeie gebieden bij waarin professionele fotojournalisten zich onderscheiden van de gemiddelde plaatjesmaker.

What I care about, what really, truly fucking offends me is the fact that after 5 hours of reading through your butthurt sob stories, I find the 7 year old girl who, too scared to tell an authority has figured out how to report a picture her uncle posted of her that was blatantly, obviously sexual, and begged for help. 

Een Facebook-moderator ontbindt zijn duivels en vertelt iets over hoe echt belangrijke meldingen vaak ondergesneeuwd raken door de massa snel-op-hun-teen-getrapte Facebookers die zich ergeren aan pietluttigheden.

Eigenlijk worden wij gewoonweg bedrogen. Elke keer dat we op dat knopje klikken om een digitale aankoop te bevestigen. Want we kopen helemaal niks. We krijgen alleen maar even de indruk dat we eigenaar worden van een app, een stuk muziek, een film of een boek. Maar dat is niet zo. Het is op zijn best een soort lening. Alleen kost die zo veel als een aankoop. Het is hoog tijd dat aan die oplichting een einde komt.

Collega Domi trekt van leer tegen de entertainmentindustrie. En gelijk heeft ie.

In Harvard hebben enkele slimmeriken een techniek ontwikkeld die brain-to-brain communicatie mogelijk maakt. Een wetenschapper is er in geslaagd om enkel met zijn brein een rat zijn eigen staart te laten bewegen.

Iedereen die telepathie kan: steek mijn hand op!

futurejournalismproject:

photojojo:

Still unsure of “phoneography” having a place in the professional sphere? On March 31, 2013, The New York Times used an Instagram shot for the front page cover story.

Granted, it was a professional photographer who took the photo, but it’s quite a statement nonetheless. 

UPDATE: Another interesting aspect about the New York Times’ use of this photo is that it isn’t from a recent shoot. Instead, it’s from last year. Nick Laham, the photographer, is based in Brooklyn. His personal site is here.

Proper, die nieuwe Yelo TV-interface.

Babyboekentip van een vrouwelijke collega-nerd. Ja, die bestaan dus, vrouwelijke nerds.

Credibility and trust are longstanding journalistic values, and ones which we all regard as crucial attributes of a great news site. It’s difficult to be trusted when one is being paid by the subject of an article, or selling or monetizing links within an article. Google News is not a marketing service, and we consider articles that employ these types of promotional tactics to be in violation of our quality guidelines.

Fijn om te lezen dat ze journalistiek bij Google serieus nemen en naar waarde schatten.

Spelenderwijs leren coderen. Op dit moment ben ik gewoon mijn HTML-kennis wat aan het bijschaven, maar als het zo geestig, educatief en (vooral) gratis blijft, zit ik binnen de korste keren jQuery en Python te programmeren alsof ik nooit anders gedaan heb. 

Het kan maar van pas komen, denk ik dan. Alleszins nuttigere talen om te leren dan pakweg Zweeds, Portugees of Meetjeslands.

The Beach Boys… misschien toch niet zo geniaal als iedereen wel dacht. 

You’re one of them share-refusers, aren’t you?

Behoorlijk evidente dingen allemaal, maar zo heel af en toe is het niet slecht om hier even aan herinnerd te worden.

En toch is filmen of fotograferen met een tablet belachelijk, ook in 2013. Ik mag overigens hopen dat dat in 2021 nog altijd zo zal zijn.

Facebook heeft enkele wijzigingen doorgevoerd aan de persoonlijke profielpagina’s van zijn gebruikers. Een hele verbetering, zo lijkt het wel, want de profielen worden veel overzichtelijker en gestructureerder dan voordien. 

Handig zijn bijvoorbeeld de overzichtjes van favoriete films, tv-series, artiesten en boeken. Met enkele muisklikken zullen miljoenen mensen die lijstjes nietsvermoedend up-to-date brengen - omdat die vakken er anders maar zo leeg bijstaan, en omdat Facebook het zo vriendelijk vraagt.

En dat is een geniale truc van Zuck en de zijnen. Zo halen ze namelijk heel wat nieuwe, recente gebruikersgegevens binnen die vervolgens worden ingelezen voor wanneer de befaamde Graph Search binnenkort op het sociale netwerk wordt losgelaten. Want hoe meer verse data, hoe liever ze het hebben. En hoe meer geld ze kunnen vragen aan adverteerders die zo gericht mogelijk reclame willen tonen.

Well played, Facebook. Well played.